بهار در پاییز

جدیدا به چیز هایی که بهت گفتیم داغه میای دست می زنی از روی کنجکاوی البته اول به آرومی و با احتیاط یک کوجلو دستت رو میزنی بهش و بعد میگی دا ولی با اینکه میدونی و حس کردی که داغه ولی باز هم میخوای بهش دست بزنی مثل استکان چایی و قابلمه غذا و من مجبورم چهارچشمی مراقب شما باشم     ...

عاشق مداد رنگی هستی وقتی  خونه مادرجون هستیم و خاله فاطمه از مدرسه میاد میری تو اتاقش و سراغ کمدش و مداد رنگیهاشو برمیداری و اگه یک کاغذ هم جلوت بذارم روی کاغذ رو با مدارنگیها خط خطی میکنی الهی مامان فدات بشه که تو از الان عاشق مداد رنگی و نقاشی کردن هستی     ...

چند وقته همسایه پشتی خونمون خروس داره و بعد از ظهر ها میخونه و تو هم صداشو میشنوی و منم صدای خروس برات درمیارم خوب به صدای خروس همسایه گوش میدی و بعد ازت می پرسم علی اصغر آقا خروسه کجاست دستاتو به حالت نیست میکنی و می گی: نی واست کتاب آشنایی با حیوانات و میوه ها و ... خریدم و الان داریم روی حیوانات باهم کار میکنیم و حالا حیوونایی مثل گاو و گوسفند و گربه و اسب رو میشناسی و وقتی کتاب رو میذارم جلوت و ازت می پرسم گربه کجاست یا گاو کجاست خیلی قشنگ اشاره می کنی به عکسشو  نشونم می دی راستی صدای گاو و گوسفند رو هم بلدی و ازت می پرسم من: آقا گاوه میگه؟؟ علی اصغر: : مآ من:ببعی میگه ؟؟ علی اصغر: بَـ ...

 ماشاالله به این اراده و خستگی ناپذیر بودنت توی این دو روز تعطیلات که از صبح با هم بودیم می دیدیم که با چه حوصله ای داری راه می ری بارها و بارها وقتی خواستی از زمین بلند شی -بدون کمک- دوباره می افتادی روی زمین و باز دوباره بلند میشدی و باز می افتادی و این ادامه داشت تا بالاخره میتونستی روی پای خودت بایستی و راه بری و وقتی راه می رفتی دوباره می افتادی و با هر افتادنت روی زمین دلم برات کباب می شد یاد مورچه ای افتادم که بارها و بارها دونه ای که توی دهنش داره و میخواد از یک دیوار بره بالا می افته و دوباره میاد بالا و تو دقیقا مثل همون مورچه ای دیورز که خونه پدر بزرگت رفتیم بابا بزرگ جمله قشنگی گفت ایشون گفتند به یک قهرمان دوی ماراتن گفت...

وقتی از گل پسرم میپرسم: علی اصغر مامان کیه: زودی جواب میده: من جیگر مامان کیه: من دلبر مامان کیه: من خوشکل مامان کیه: من و ...: من من به قربون اون من گفتنات بشم که میدونی همه کَسم و دارایی ام تو هستی     ...

چند وقتیه دارم با علی اصغر تمرین آب گفتن رو میکنم وقتی کوچولوتر بود حدود 9 یا 10 ماهگی خوب می گفت آب ولی چند ماهیه که فرمواشش شده و به آب  میگه: م َ مَ  حالا چند روز بعد از آموزش داره می گه : باب وقتی تشنه اش میشه و در خواست آب میکنه: ازش میپرسم علی اصغر چی میخوای : اولش میگه م َ مَ و من دوباره میپرسم علی اصغر چی می خوای : اونوقت با خنده مرموزی به من نگاه میکنه و میگه : باب (آب) و من میگم آهان آب میخوای و سر را به نشان تایید تکان میدهی و من به تو آب می دهم...  گوارای وجودت عزیز دل مادر ...

تقریبا جواب هر سوالی برابر با نه است  آن هم با قاطعیت تمام علی اصغر میای بریم خونمون: نه علی اصغر شما پیش مادرجون باش مامان بره اداره خوب: نه علی اصغر غذا میخوای: نه علی اصغر میای بغلم : نه و .... : نه   ...

یک نوع حس مالکیت یا هم شاید نوعی بازی باشه برای تو این من گفتن ها مثلا کلاهت رو برمیداری محکم توی بغلت میگیری و میگی : من بالشتتو بر میداری و میگی: من گوشی منو برمیداری میگی : من و ...  و من نیز باید جوابگوی این من های تو باشم و در جواب تو بگویم نه مال منه ... من ... و این بازی ادامه دارد همراه با خنده های توی نازنین پسر نوعی حس مالکیت هم هست اگر کودکی دیگر یا حتی عروسکت یا شخص دیگری وسایل شخصی تو را بردارد مثل کلاه، اسباب بازی هایت و یا ... سریع پیش من میای و میگی مامان من (یعنی اون مال منه) ...

برای عرض تشکر و قدردانی دستانت را به رسم ادب بر وی سینه می گذاری و می گویی : تَ تَ یعنی تشکر و من باید جواب بدهم خواهش می کنم عزیزم هنگام بازگشت از میهمانی یا خانه پدر بزرگ و مادر برزگ : تَ تَ و به همراه آن دستان نازنینت که بر روی سینه ات هستند  الهی مادر به فدای ادبت شود پسر با ادب من ...